2 . متكلمان امامىمذهب همچون ابو اسحاق ابراهيم و ابو سهل اسماعيل صاحب تصانيف مهم و مشهورترين آل نوبخت ، و ابو محمد حسن بن موسى مؤلف كتاب « فرق الشيعة » و شيخ ابو اسحاق نوبختى قديمىترين دانشمندى كه در كلام شيعه كتاب « ياقوت » را تأليف كرد ، و ابو القاسم حسين بن روح نوبختى ( 320 - 402 ) نايب سوم حضرت ولى عصر عليه السّلام . 3 . اصحاب و خواص ائمه اثنى عشر مانند يعقوب بن اسحاق بن ابى سهل و اسحاق بن اسماعيل بن ابى سهل و ابو القاسم حسين بن روح . 4 . ادبا و روات و شاعران ، مانند اسماعيل بن ابى سهل و برخى برادران او . 5 . كتّاب و منشيان مانند ابو الحسين على و ابو عبد اللّه حسين نوبختى و ابو يعقوب اسحاق و . . . 6 . علماى اخبار و راويان امامى مثل ابو الحسين موسى بن كبرياء و ابو محمد حسن بن حسين . اين شش طبقه بزرگان نوبختى هريك در رشته خود مشهور و مقبول عام و خاص بوده و اقوال و نوشته‌هايشان براى ديگر دانشمندان حجت به‌حساب مىآمده ، چنان‌كه در فنّ نجوم ايشان را اعلم ناس مىگفتند ، و در اخبار شيعه اماميه آل نوبخت را در رديف شيخ مفيد و ابن بابويه از اركان دين مىشمرده‌اند . بارى نوبخت و پسرش ابو سهل از منجمان مخصوص منصور بودند ، و منصور هنگام بناى دار الخلافه بغداد ( 144 ه ) اساس آن شهر را در ساعتى ريخت كه نوبخت از روى احكام نجومى اختيار كرده بود . ابو سهل اسامى گوناگون داشت ولى منصور همه را از او گرفت و به‌جاى آنها ابو سهل به او داد و او هم راضى شد و پذيرفت . « 1 »

--> ( 1 ) . خاندان نوبختى ، عباس اقبال ، ص 1 و بعد ، نشر مطبعه مجلس ، 1311 ش .